بتن، ستون فقرات ساخت و ساز مدرن، به خاطر قدرت و دوام خود مشهور است.شکستگی های بتنی نه تنها زیبایی را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه به طور بالقوه یکپارچگی ساختاری را به خطر می اندازددرک انواع مفاصل گسترش، علل ترک و روش های تعمیر موثر برای حفظ سازه های بتنی بسیار مهم است.

مفاصل گسترش، شکاف های از پیش برنامه ریزی شده در سازه های بتنی هستند که برای مدیریت استرس ناشی از نوسانات دمای، تغییرات رطوبت و بار های خارجی طراحی شده اند و از ترک تصادفی جلوگیری می کنند.این مفاصل به سه دسته اصلی تقسیم می شوند.:

هدف:این نقاط ضعیف از قبل برنامه ریزی شده، که مفاصل انقباض نیز نامیده می شوند، در طول خطوط از قبل تعیین شده در هنگام محکم کردن بتن، شکاف های تصادفی را جلوگیری می کنند.

دستورالعمل نصب:فاصله مناسب بستگی به مخلوط بتن، نوع سنگ و شرایط محیطی دارد. به طور معمول در فواصل 24-36 برابر ضخامت صفحه قرار داده می شود.با عمق یک چهارم تا یک سوم ضخامت صفحهمفاصل باید از زاویه های تیز برای جلوگیری از تمرکز استرس اجتناب کنند.

روش های ساخت:دو روش اصلی وجود دارد: قرار دادن پیش از ترکیب شکل دهنده در هنگام ریختن (برای صفحه های نازک تر) یا برش میله پس از سخت شدن اولیه (برای کاربردهای ضخیم تر).هر دو روش نیاز به دقت در تراز و عمق.

مسائل مشترک:عرض ناسازگار، عمق ناکافی، یا تراز نامنظم می تواند اثربخشی را به خطر بیندازد و به طور بالقوه باعث می شود که ترک ها از مسیرهای مورد نظر منحرف شوند.

هدف:این رابط های ضروری بین قرار دادن بتن در زمان های مختلف اتفاق می افتد، برای انتقال بار و جلوگیری از نشت در حالی که اتصال به ورودی های متوالی انجام می شود.

اصول قرار دادن:به طور ایده آل در مناطق کم استرس قرار دارد - در میان مدت برای تخته ها یا نزدیک پشتیبانی ثانویه برای سلاخ ها.سطوح نیاز به تمیز کردن کامل و اغلب درمان ویژه ای برای تقویت پیوند بین بتن قدیمی و جدید دارند.

روش های درمان:

• توقف آب:موانع لاستیکی یا پلاستیکی مانع نفوذ رطوبت می شوند
• ادامه تقویت:اتصال فولاد از طریق اتصال یا جوش
• مامورین بسته بندی:پوشش های ویژه، چسبندگی بین لایه های بتن را بهبود می بخشد
• کلید ها:سطوح شکاف دار باعث افزایش قفل مکانیکی می شوند

نگرانی های کیفیت:نشت، عدم قدرت کافی و ناهنجاری های سطحی اغلب باعث می شوند که مفاصل ساختمانی که به خوبی ساخته نشده اند دچار مشکل شوند.

عملکرد:این جدایی های عمیق، گسترش حرارتی، حرکت رطوبت و تسویه تفاوتی را در حالی که جذب لرزش ها و حرکت زمین می کنند، پذیرفته می شود.

ملاحظات طراحی:فاصله بندی بستگی به خواص مواد و حرکت انتظار می رود، به طور معمول از 20-50 میلی متر پهن است. پرکننده های مشترک باید انعطاف پذیری، دوام و مقاومت در برابر آب را نشان دهند.

مواد پرکننده:گزینه های رایج شامل آسفالت های تخصصی، ترکیبات لاستومری و پلاستیک های سلولی است که بر اساس:

• ظرفیت حرکت
• مقاومت در برابر تخریب محیط زیست
• عملکرد ضد آب
• کاربرد عملی

چالش های نگهداری:خرابی مواد، جابجایی و نفوذ آب، مشکلات مکرری هستند که نیاز به بازرسی و تعویض دوره ای دارند.

شکستگی های بتنی از دو مکانیسم اصلی ناشی می شود:

• کوچک شدن پلاستیک:شکستگی در مراحل اولیه ناشی از از دست دادن سریع رطوبت سطح، به ویژه در شرایط گرم، خشک یا باد
• خشک کردن:کاهش تدریجی حجم به عنوان آب مخلوط بیش از حد تبخیر می شود
• انقباض اتوجنوس:تغییرات حجم شیمیایی در طول هیدراتاسیون، به ویژه مشکل در مخلوط های با عملکرد بالا

• بارگذاری ساختاری:فشار بیش از ظرفیت کششی
• جنبش بنیاد:حسابداری تفاوتی که باعث تحریف می شود
• اثرات حرارتی:گسترش محدود/ انقباض ناشی از نوسانات دمایی
• چرخه های منجمد شدن و ذوب شدن:تشکیل کریستال یخ در فضاهای منافذ
• حمله شیمیایی:محیط های فاسد کننده مادۀ سیمان تخریب کننده

اصلاح موثر نیاز به تطبیق راه حل به ویژگی های خاص ترک دارد:

خواص مواد:پلیمرهای ضد رطوبت در شکاف های ظریف نفوذ می کنند و به طور ایمن به بتن متصل می شوند در حالی که با حرکات کوچک سازگار هستند. مقاومت شیمیایی و سایش عالی آنها را برای مناطق پر ترافیک ایده آل می کند.

روند درخواست:

• آماده سازی کامل سطح
• مهر و موم موقتی سطح با دریچه های تزریق
• تزریق فشار تا زمان پر شدن کامل
• حفاظت از سفت شدن

فرموله های تخصصی:این مواد که برای شرایط کریوجنیک (تا -51 درجه سانتیگراد) طراحی شده اند، انعطاف پذیری خود را حفظ می کنند و در عین حال در برابر تخریب محیط زیست مقاومت می کنند.

پروتکل نصب:

• تمیز کردن و خشک کردن بستر
• پیش گرم کردن مواد بر اساس مشخصات
• استفاده سریع و ابزار
• درمان محافظت شده

• انتخاب مواد بر اساس دینامیک ترک و الزامات ساختاری
• آماده سازی دقیق سطح
• مدیریت وضعیت محیط زیست در طول استفاده
• پروتکل های مناسب درمان
• نظارت و نگهداری مداوم

ارزیابی حرفه ای توسط مهندسان واجد شرایط، استراتژی های تعمیر مناسب، انتخاب مواد و روش های اجرا برای عملکرد ساختاری مطلوب و طول عمر را تضمین می کند.